این گزارش را خلاصه بخوانید:
- دلار آمریکا پس از افت قابلتوجه در سال ۲۰۲۵، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ بخشی از ارزش خود را بازیابی کرده است.
- تورم بالا، نرخهای بهره آمریکا، تنشهای ژئوپلیتیکی و تقاضا برای داراییهای امن از مهمترین عوامل حمایتکننده دلار هستند.
- کارشناسان معتقدند دلار تا پایان سال با نوسانات زیاد روبهرو خواهد بود اما در مجموع احتمال تضعیف تدریجی آن وجود دارد.
- سیاستهای تعرفهای آمریکا اگرچه در کوتاهمدت از دلار حمایت میکنند، اما در بلندمدت میتوانند رشد اقتصادی را تحت فشار قرار دهند.
- عملکرد فدرال رزرو، وضعیت بازار کار آمریکا و روند تورم نقش تعیینکنندهای در مسیر آینده دلار خواهند داشت.
- افزایش کسری بودجه دولت آمریکا و رشد بدهیهای عمومی از مهمترین ریسکهای بلندمدت برای ارزش دلار محسوب میشوند.
- با وجود بحثهای مربوط به «دلارزدایی»، هنوز هیچ ارز دیگری توان جایگزینی کامل دلار در نظام مالی جهانی را ندارد.
- تحلیلگران سه سناریوی صعودی، نزولی و میانه را برای دلار تا پایان سال ۲۰۲۶ ترسیم کردهاند.
چرا آینده دلار آمریکا همچنان مبهم است؟
دلار آمریکا نیمه دوم سال ۲۰۲۶ را در شرایطی آغاز کرده که نسبت به یک سال قبل جایگاه متفاوتی دارد. پس از کاهش ارزش ۷.۴ درصدی این ارز در سال ۲۰۲۵، دلار طی شش ماه نخست سال جاری توانست بخشی از افت خود را جبران کند؛ موضوعی که عمدتاً به دلیل تداوم تورم در آمریکا، تغییر انتظارات نسبت به سیاستهای فدرال رزرو، افزایش تنشهای ژئوپلیتیکی و رشد تقاضا برای داراییهای امن رخ داده است.
با این حال، تحلیلگران معتقدند ارزش دلار همچنان از منظر تاریخی در سطوح بالایی قرار دارد و نگرانیهایی مانند افزایش تعرفههای تجاری، کسری بودجه دولت آمریکا و تردیدها درباره استقلال فدرال رزرو میتوانند مانع ادامه روند صعودی این ارز شوند.
بر اساس ارزیابی FXStreet، محتملترین سناریو این است که دلار تا پایان سال نوسانات قابلتوجهی را تجربه کند اما در نهایت با کاهش ملایمی روبهرو شود. هرچند نرخهای بهره نسبتاً بالای آمریکا و تقاضای مقطعی برای داراییهای امن همچنان از این ارز حمایت خواهند کرد.
آیا دلارزدایی تهدیدی جدی برای سلطه دلار است؟
در ماههای گذشته بحث «دلارزدایی» بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. افزایش خرید طلا توسط بانکهای مرکزی، استفاده از ارزهای محلی در مبادلات دوجانبه و توسعه سیستمهای پرداخت مستقل از دلار، همگی نشانههایی از این روند محسوب میشوند.
با این حال، گزارش صندوق بینالمللی پول نشان میدهد ترکیب ذخایر ارزی جهان در سهماهه نخست ۲۰۲۶ تغییر چشمگیری نداشته است. اگرچه سهم طلا در ذخایر رسمی برخی کشورها افزایش یافته، اما این موضوع بیشتر ناشی از رشد قیمت طلا بوده و نه خروج گسترده بانکهای مرکزی از داراییهای دلاری.
به اعتقاد تحلیلگران، روند دلارزدایی در حال وقوع است، اما این فرآیند بسیار تدریجی خواهد بود و هنوز هیچ ارزی از نظر عمق بازارهای مالی، نقدشوندگی، زیرساختهای حقوقی و شبکه جهانی، توان رقابت با دلار آمریکا را ندارد.
تعرفههای تجاری؛ حمایت کوتاهمدت، تهدید بلندمدت
یکی از مهمترین عوامل اثرگذار بر دلار در سال جاری، سیاستهای تعرفهای آمریکا بوده است.
افزایش تعرفهها باعث رشد قیمت کالاهای وارداتی و در نتیجه افزایش فشارهای تورمی شده است. از سوی دیگر، بالا ماندن نرخ تورم موجب شده فدرال رزرو نرخهای بهره را در سطوح بالاتری حفظ کند؛ موضوعی که در کوتاهمدت به تقویت دلار کمک میکند.
اما در بلندمدت شرایط متفاوت خواهد بود. افزایش هزینه تولید، کاهش قدرت خرید مصرفکنندگان، افت صادرات به دلیل اقدامات تلافیجویانه سایر کشورها و کاهش سرمایهگذاری به علت نااطمینانیهای تجاری، همگی میتوانند رشد اقتصادی آمریکا را تضعیف کرده و فشار نزولی بر دلار وارد کنند.
فدرال رزرو با تصمیمی دشوار روبهرو است
بانک مرکزی آمریکا اکنون با یکی از پیچیدهترین شرایط سالهای اخیر مواجه شده است.
بر اساس گزارش سیاست پولی ماه ژوئیه، نرخ تورم شاخص PCE در ماه مه به ۴.۱ درصد رسیده که نسبت به ۲.۵ درصد سال قبل افزایش قابلتوجهی نشان میدهد.
در مقابل، بازار کار نیز نشانههایی از کاهش سرعت رشد را بروز داده است. تعداد اشتغال ایجادشده در ماه ژوئن تنها ۵۷ هزار نفر بود و نرخ بیکاری در سطح ۴.۲ درصد باقی ماند.
اگر کاهش اشتغال ناشی از رشد بهرهوری باشد، اقتصاد آمریکا همچنان از قدرت بالایی برخوردار خواهد بود و فدرال رزرو تمرکز خود را بر مهار تورم حفظ میکند. اما اگر این روند نشانه کاهش تقاضا باشد، احتمال کاهش نرخ بهره دوباره افزایش خواهد یافت؛ موضوعی که معمولاً به تضعیف دلار منجر میشود.
همچنین انتظار میرود مدیریت جدید فدرال رزرو تحت ریاست کوین وارش نسبت به گذشته راهنمایی کمتری درباره سیاستهای آینده ارائه دهد؛ مسئلهای که میتواند نوسانات بازار ارز را افزایش دهد.
استقلال فدرال رزرو زیر ذرهبین
یکی دیگر از نگرانیهای مهم بازارها، افزایش فشارهای سیاسی بر فدرال رزرو است.
اگر سرمایهگذاران احساس کنند سیاستهای پولی بیش از گذشته تحت تأثیر ملاحظات سیاسی قرار گرفته، ممکن است اعتماد به داراییهای دلاری کاهش یابد و برای نگهداری این داراییها بازده بیشتری مطالبه شود.
این نگرانی تنها به فدرال رزرو محدود نمیشود. اختلافات سیاسی، تغییرات غیرمنتظره در سیاستهای تجاری، چالشهای بودجهای و افزایش بدهی دولت آمریکا نیز به تدریج میتوانند ریسک سرمایهگذاری در داراییهای آمریکایی را افزایش دهند.
کسری بودجه؛ مهمترین ریسک بلندمدت دلار
دفتر بودجه کنگره آمریکا پیشبینی کرده است که کسری بودجه فدرال در سال مالی ۲۰۲۶ به حدود ۱.۹ تریلیون دلار برسد و طی سالهای آینده نیز روند افزایشی داشته باشد.
در کوتاهمدت، افزایش بازده اوراق خزانه میتواند سرمایه خارجی را جذب کرده و از دلار حمایت کند، اما اگر رشد بازده ناشی از نگرانی درباره بدهیهای دولت و پایداری مالی باشد، نتیجه معکوس خواهد داشت و ممکن است هم ارزش دلار و هم قیمت اوراق خزانه کاهش یابد.
نقش تنشهای ژئوپلیتیکی در آینده دلار
دلار همچنان مهمترین دارایی امن جهان محسوب میشود.
تنشهای آمریکا و ایران، افزایش قیمت انرژی و نگرانیهای ژئوپلیتیکی باعث شده سرمایهگذاران در دورههای بحران به سمت دلار حرکت کنند.
با این حال، این ویژگی همیشه برقرار نیست. اگر منشأ بحران خود آمریکا باشد؛ مانند مشکلات بودجهای، تضعیف استقلال فدرال رزرو یا اختلال در بازار اوراق خزانه، دلار ممکن است برخلاف گذشته نقش دارایی امن را به خوبی ایفا نکند.
معاملهگران چه نگاهی به دلار دارند؟
دادههای بازار معاملات آتی نشان میدهد سرمایهگذاران طی سه مرحله رفتار خود را نسبت به دلار تغییر دادهاند.
در ابتدای سال، بسیاری از معاملهگران انتظار کاهش نرخ بهره را داشتند و موقعیتهای فروش دلار بیشتر بود.
اما با انتشار آمارهای اقتصادی بهتر از انتظار و تداوم تورم، سرمایهگذاران دوباره موقعیتهای خرید دلار را افزایش دادند. با این حال، حجم این خریدها هنوز به اندازهای نیست که بازار را در وضعیت اشباع قرار دهد.
تحلیلگران معتقدند در صورت انتشار دادههای اقتصادی قویتر یا ادامه سیاستهای انقباضی فدرال رزرو، فضای کافی برای افزایش بیشتر تقاضا برای دلار وجود دارد.
سه سناریوی پیش روی دلار تا پایان سال ۲۰۲۶
در سناریوی پایه، دلار پس از نوسانات فراوان تا پایان سال اندکی تضعیف خواهد شد. کاهش تدریجی تقاضای نیروی کار، ارزش بالای فعلی دلار و ریسکهای مالی از مهمترین دلایل این پیشبینی هستند.
در سناریوی صعودی، افزایش دوباره تورم، رشد قیمت انرژی، تداوم قدرت اقتصاد آمریکا و تشدید تنشهای ژئوپلیتیکی میتواند دلار را تقویت کند و کاهش نرخ بهره را به تعویق بیندازد.
اما در سناریوی نزولی، اگر اقتصاد آمریکا با افت شدیدتر اشتغال و کاهش تورم مواجه شود، فدرال رزرو ناچار به کاهش نرخ بهره خواهد شد. در چنین شرایطی، نگرانیها درباره وضعیت مالی دولت و اعتبار نهادهای اقتصادی آمریکا نیز میتواند فشار مضاعفی بر دلار وارد کند.
در مجموع، تحلیلگران FXStreet معتقدند پرسش اصلی دیگر این نیست که آیا دلار جایگاه جهانی خود را از دست خواهد داد یا خیر؛ بلکه این است که آیا سرمایهگذاران همچنان حاضر خواهند بود در برابر ریسکهای روبهرشد اقتصاد و سیاست آمریکا، از برتری دلار حمایت کنند یا خیر.
برای دسترسی به چارت زنده شاخص دلار از این لینک استفاده نمایید: چارت شاخص دلار
